Terug Volgende

Dit jaar weer Beelden in Leiden

Gepubliceerd op 19 april 2021

Auteur: Sophie Jansen


Al lang voordat wij als Fonds bestonden bracht Beelden in Leiden kunst naar de openbare ruimte van de stad. Op de Hooglandse Kerkgracht verschijnen, nadat de editie van vorig jaar geannuleerd moest worden, in mei zes beelden van jonge kunstenaars. Tevens breidt de organisatie bij deze tiende editie uit naar andere locaties en maken ze zich op nieuwe manieren sterk voor de carrières van ‘hun’ kunstenaars. Hoewel Beelden in Leiden uitstekend geschikt is als evenement in coronatijd, kreeg de organisatie dit jaar toch te maken met nieuwe uitdagingen. We spraken erover met voorzitter Henriëtte van der Linden.

LUCAS: Na twee jaar wachten is het bijna weer zover! Zijn jullie er klaar voor?

Henriëtte: ‘Momenteel zijn we vooral bezig om de vergunningen rond te krijgen. Even kregen we te horen dat er in mei nog helemaal geen evenementen georganiseerd mogen worden maar daar wordt door de gemeente een oplossing voor gezocht. Het gaat gewoon door! De meeste kunstenaars zijn ook goed op stoom of zelfs al klaar.’

Beelden in Leiden speelt zich volledig in de buitenlucht af. Dan is het toch juist een cultureel project dat zich juist heel goed leent voor coronatijden?

‘Dat is zeker waar, al zijn we nog wel bezig met de invulling van de opening. We zijn er vorig jaar gewoon vanuit gegaan dat de pandemie wel weer voorbij zou zijn en hadden zelfs de Hooglandse Kerk alweer gereserveerd voor de opening maar dat gaat niet gebeuren. Intussen is de beslissing genomen dat het volledig online gaat plaatsvinden. Bijkomende voordeel is dat er nu tijd genoeg was om te zorgen dat alle kunstenaars hun werk rond krijgen.’

Kun je al meer vertellen over de werken die dit jaar te zien zullen zijn?

‘Op de Hooglandse Kerkgracht komen vijf kunstwerken en één werk komt op de binnenplaats van de bibliotheek. Suzanne Wallinga, de curator die de tentoonstelling samengesteld heeft, is heel erg op zoek gegaan naar mensen die niet eerder in de buitenruimte gewerkt hebben maar die wel al behoorlijk aan de weg timmeren. Zelf ben ik vooral heel benieuwd. Anders dan twee jaar geleden heb ik de kunstenaars nog niet allemaal ontmoet. We zijn nu meer op afstand dan in andere jaren en dat is wel een beetje jammer. We zijn betrokken maar via het scherm en ik ben heel benieuwd hoe alles er straks uitziet.’

Hoe belangrijk is dat contact met de kunstenaars voor jullie als organisatie?

‘We willen niet alleen beelden laten zien in de Leidse buitenlucht, onze belangrijkste doelstelling is om jonge startende kunstenaars te ondersteunen met een opdracht voor in de buitenruimte. Die hoofddoelstelling zijn we nu wel verder aan het uitwerken. We willen die jonge kunstenaars graag een opdracht geven maar zijn ook echt van plan om te kijken of je dat een vervolg kunt geven, ze een stapje verder te brengen. Daarom zijn we ook aan de gang gegaan met het ontwikkelen van een mecenaat. Dat staat nog helemaal in de kinderschoenen maar gelukkig hebben we de eerste mecenas gevonden en een eerste opdracht kunnen geven aan een oud-deelnemer.’

In hoeverre wordt de buurt bij de tentoonstelling van dit jaar betrokken?

‘We hebben bij alle bewoners een brief in de bus gedaan waarin we uitleggen wat er gaat gebeuren en ze uitgenodigd om een citaat in te leveren waarmee ze vertellen over wat tien jaar Beelden in Leiden voor hun buurt betekend heeft. Eén kunstenaar gaat de buurt in om bewoners te betrekken in hoe hij delen van zijn kunstwerk bij hun huis kan plaatsen, dat wordt interessant. Dat is het werk van Jason Hendrik Hansma en hij werkt met de grens tussen buitenruimte en binnenruimte. Het is een vrij abstract werk dat hij op de drempel van huizen wil bevestigen. Ik vind dat een spannend traject, ook dat moet ik nog zien.

Zijn er nog meer werken waarvan je de realisatie spannend vindt?

‘Het werk van Vibeke Mascini, waarbij ze vlinders laat ontpoppen. Ik ben benieuwd hoe we dat interessant houden nadat ze ontpopt zijn.’

Jullie zijn als organisatie al tien jaar bezig met kunst naar de openbare ruimte van Leiden brengen, en nu is daar vanuit de gemeente ook veel meer aandacht voor. Het Lucas van Leyden Fonds komt daar rechtstreeks uit voort.

‘Met alle respect en waardering voor onze voorgangers, maar natuurlijk is er wel het een en ander gebeurd in die tien jaar. Ieder jaar opnieuw hebben we aan de weg getimmerd om aandacht te vragen voor kunst in de openbare ruimte. Dat we nu op zo’n mooi punt staan zie ik als een samenloop van omstandigheden, want heel lang was er kritiek dat er in Leiden te weinig gebeurde met kunst in de openbare ruimte.’

Hoe zie je jullie eigen rol daarin?

‘Ik zie onszelf onderaan de piramide staan. Wij zijn degenen die jonge kunstenaars stimuleren en via ons mecenaat willen we ze een verdere stap laten zetten. Daar bovenop heb je het Singelpark met zijn triënnale en natuurlijk zou het prachtig zijn als er ooit een beeld vanuit Beelden in Leiden in het Singelpark geplaatst kan worden. Dan heb je de grote internationale kunstwerken gefinancierd vanuit het Lucas van Leyden Fonds, zoals nu op het Gerecht. Van breed naar smal, die bodem vormen wij graag.

Soms krijgen we als kritiek dat men onze werken niet altijd hoogstaand en kwalitatief genoeg vindt. Ik wil juist graag dat iedereen zich bewust blijft van het feit dat wij jonge kunstenaars de kans geven zichzelf te laten zien, en dat dat niet altijd meteen de topkwaliteit is. Ze zijn startend in de openbare ruimte. Dat heeft ook met geld te maken, wij schrapen nog steeds elke euro bij elkaar om te zorgen dat de kunstenaars een behoorlijk budget hebben. Dit jaar hebben we gekozen om niet met tien kunstenaars te werken maar met slechts zes. Zo hebben we ze een groter budget gegeven, kun je verwachten dat er met andere materialen gewerkt kan worden en hopelijk komt dat de kwaliteit ten goede. Ervaring, geld, de hulpbronnen die je kunt inschakelen: Het hangt allemaal met elkaar samen. Ik ben trots dat daar vooruitgang in zit en ik hoop dat deze nieuwe tentoonstelling dat laat zien.’